Te veel van het éne, te weinig van het andere.

Maanden kijk je er naar uit en voor je het goed en wel beseft is die vakantie weer voorbij.
Dit jaar schoven we een traditie, zijnde onze tent, aan de kant en gingen we samen met vrienden en hun kinderen naar een prachtig huisje in de Languedoc, het departement Herault.

Een klein paradijs

Na het nodige speurwerk op internet en boeken werd ik echter enigszins bevreesd.
Kon het zijn dat dit de meest ‘dode’ streek van Frankrijk is? Daar waar we tijdens andere vakanties steeds een perfecte mengelmoes van natuur, cultuur, erfgoed en ontspanning wisten te vinden bleek vooral het aspect cultuur en erfgoed wat achterwege te blijven.
Och, het zal wel allemaal goed komen dachten we. Het huisje was gereserveerd en de eigenaars, die ik ook ken, beloofden ons een onvergetelijke vakantie. Onvergetelijk werd ze zeker, maar niet zoals we verwacht hadden.

De rit er naartoe (1080km) was wellicht een voorteken. Met drie uur vertraging kwamen we aan. Vanaf Lyon op een sukkeldrafje van de éne file naar de andere. Via sms hielden we onze vrienden, die reeds ter plaatse waren na een nachtelijke rit, op de hoogte van onze vorderingen.
Dit gaf het voordeel dat het aperitief netjes klaar stond toen wij arriveerden. Bedankt schatten!

Tijdens de volgende dagen werkten we ons lijstje af van plekken die we een bezoekje wensten te brengen. Wat ons opviel was dat het inderdaad een ‘dode’ streek was. Toerisme is er onbestaand. Zorg dat je nooit onder een halve tank benzine gaat want pompstations zijn héél dun gezaaid. We kwamen zelfs in 2 dorpjes waar je reeds op voorhand met borden werd gewaarschuwd: zorg dat je voldoende water bijhebt want in dit dorp is geen drinkwatervoorziening aanwezig. Elektriciteit is voorbehouden voor enkelen.
Waar in andere streken in Frankrijk geleefd wordt op het ritme van de toeristen was het hier omgekeerd. Waar we andere jaren graag kerken of abdijen bezoeken was het dit jaar een dooddoener. Allemaal het slot op de deur. Zoals op de foto hieronder. De kathedraal van Montpellier. Bijna 2 uur gereden om deze stad te bezoeken. Is dat ding gewoon gesloten.

Kathedraal van Montpellier

Eén groot voordeel heeft de streek wel. De rust. De enorme rust. De lange wandelingen die je kan maken zonder een mens tegen te komen. Maar op gegeven moment heb je echt wel genoeg gewandeld.

Alleen op de wereld

Dit alles maakt dat het dit jaar een vakantie was zoals we nog nooit gehad hebben.
Veel aperitiefjes en degustiefjes gedronken. Veel zwembad gezien. Veel gekookt. Veel gelachen. Veel gepraat. Veel flaters gemaakt tijdens de avondlijke rummikub sessies (te wijten aan de eerste hier omschreven activiteit). Veel rondgereden. Weinig gezien.

De topper: Paella op de barbeque, gestookt met hout uit ons privé bos 🙂

BBQ Paella

BBQ Paella

Een groot voordeel had deze vakantie wel: we zijn nog nooit zo uitgerust thuisgekomen.
Eén ding staat vast, deze streek ziet ons nooit meer. Volgend jaar gaat de tent weer mee en zijn we weer free as birds 🙂

Zen

Even meekijken? Dat kan je hieronder of op Flickr.

 

 

2017-09-30T16:58:55+00:00

5 Comments

  1. Menck 15 augustus 2014 at 11:02 - Reply

    Ik heb even door je fotoreeks gestruind. Zon, rust, prachtige fauna en een uitnodigende natuur. Geen drukte, geen hectische toestanden, zwembad, een natje en een droogje en blije gezichten. Kortom: zaligheid troef. Ik wil meteen tekenen voor een dergelijke vakantie!

    • Johan 16 augustus 2014 at 07:48 - Reply

      Je hoort ons er zeker niet over klagen Menck! Alleen vielen de “bezienswaardigheden” wat tegen in deze streek. Maar een mens kan niet alles hebben hé 😉

  2. muggenbeet 17 augustus 2014 at 07:28 - Reply

    Ik zou zo’n setting ook wel weten te waarderen maar begrijp je teleurstelling wel; je kan niet blijven wandelen, af en toe wat leven in de keet en andere mensen (toeristen) is welkom;

  3. natuurlijk-rijk 19 augustus 2014 at 09:03 - Reply

    In Frankrijk kan je inderdaad echt op het afgelegen en rustige platteland belanden, soms heerlijk zoals je foto’s tonen maar soms mis je wat van die extra’s die de vakantie top maken. Onze reis was dit jaar wel top 😉

  4. […] vermoed dat vooral onze laatste vakantie de doorslag heeft gegeven. En daarom hebben we besloten er weer tegenaan te gaan. Onze jongste van […]

Leave A Comment