O ja, daar is die dan, die typisch Belgische zomer

Draai of keer het hoe je wil.
De laatste jaren zijn we goed verwend geweest met onze zomers.
Wanneer ik de familiefoto’s van de laatste jaren bekijk, dan zie ik enkel vrolijke gezichten, waterplezier, zomerjurkjes, barbecues, … . Uiteraard hier en daar een dipje, maar toch. We hadden mooi weer.

De afgelopen dagen is het wel wat anders. En eigenlijk stemt dit weer overeen met mijn ervaringen uit het verleden. Ik herinner mij nog heel goed de jaren in de hoge school. In de maand mei hadden wij onze examens. Prachtig weer dat het dan telkens was. Buiten in de tuin studeren en afgeleid worden door de bloemetjes en de bijtjes. Dolgraag op de tractor zitten om te gaan ‘hooien’ maar verplicht aan de boeken gekluisterd zitten.
Tijdens de maand juni nog een maand stage in het ziekenhuis en vanachter het ziekenbed doorheen de vensters dromen over de aankomende vakantie.
De maand juli: traditiegetrouw vakantiewerk gaan doen. Voor mij was dat machinaal “krieken schudden”. Met de tractor doorheen de plantages crossen om het werkvolk van de nodige bevoorrading van “ploksen” te voorzien. Iedere avond in de plantage even wassen en omkleden alvorens in de één of andere auto of vrachtwagen te klimmen omdat we gewoon verzopen waren. Verzopen van de regen, de bladeren en de kriekenspijs. Want dat was juli. Regen, regen en nog eens regen.

En kijk de afgelopen dagen eens. De maand juli. Regen, regen en nog eens regen.
Ik heb er lang zitten op roepen. De planten in de tuin hadden het broodnodig. De pluimhortensia’s die daar gewoon stonden, twijfelen tussen groeien of de grond inkruipen van ellende. De lelie’s hadden de aanblik van een troosteloos hoopje ellende. En dat was wel de rode draad doorheen de volledige tuin.

Maar nu, met de regen van de afgelopen dagen zie je een explosie van bloemen en planten. En onkruid, en gras. De tuin schreeuwt om wat aandacht. Maar we laten rustig begaan.

Geen buitenpret dezer dagen :(

Geen buitenpret dezer dagen 🙁

Zo meteen vertrek ik voor onze dagelijkse avondronde. Op de boerenbuiten delen ze mijn mening. Rustig aanschouwen, ook regen kan romantisch zijn. Wat later op de avond kom ik bij de “stadsmensen” in hun appartementen. Zij vrezen iedere drup water. Dan kunnen ze niet buiten, zit er geen volk op de terrasjes om te gadeslaan vanaf hun venster op de tweede verdieping, is alles troosteloos en nat. En ik praat dan maar even met hun mee terwijl ik bij mezelf merk hoe blij ik ben met die regen.

Alhoewel, nu mag het ook wel stoppen voor mij.
De plantjes hebben meer dan voldoende reserve. De waterput van 10.000L is al vijf keer vol geweest en ik heb net hét bewijs mogen vaststellen.
Het grondwater staat bovenop de grond. Letterlijk.
Aan de tomaten-, paprika- en andere planten heb ik lege petflessen omgekeerd in de grond steken om de planten te bewateren. Vandaag komt het water in omgekeerde richting mij tegemoet.

Bij de Chineesjes staat de kraan open!

Bij de Chineesjes staat de kraan open!

Trouwens, in die fles hierboven zat er onlangs iets anders. Hebben die sjarels geluk gehad!

Volledig het noorden kwijt

Volledig het noorden kwijt

Verderop in de serre staat het gewoon blank 🙁

Weldra vis i.p.v. groentjes :(

Weldra vis i.p.v. groentjes 🙁

Onze “tsjiep”, die trekt het zich allemaal niet aan. Hij blijft lekker binnen. Het enige wat hij nog mist is een afdakje 🙂

Duizend terrassen in Herk ...

Duizend terrassen in Herk …

“Moeder Kloek” daarentegen, is een volstrekte Die Hard! Samen met haar kuiken trotseert zij regen en wind.

Chickenfish!

Chickenfish!

Na een tijdje hebben ze er toch genoeg van en gaan ze ook lekker de warme stal in.

natte-zomer-9

Het lijken wel verzopen katjes. Ze worden bijna letterlijk uitgelachen door “Madam Brahma”, die dag en nacht warm op haar nest blijft zitten. ’t Zot kieken is beginnen broeden op een ei van kalk dat nog in een nest lag om enkele nieuwe kippen de weg te wijzen. Vermits ze zelf (nog) geen eieren legt en “onzen Eddy” inmiddels richting het hiernamaals kakelt en de andere eieren dus ook onbevrucht zijn zal het weer wat moeite kosten om ze het broeden even af te leren.

natte-zomer-8

Ik moet ze het nageven, die Brahma’s, perfecte broedhennen.
Inmiddels ben ik terug van de avondronde. Donker, grijs, nat, kil, … .
Onderweg op 2 plaatsen mocht ik de geweldige geur van een haardvuur opsnuiven.
Ja mensen, het is herfst, eerlijk waar.
En terwijl ze voor morgen toch weer een zonnige 26°C met kans op onweer voorspellen denken we even terug aan warmere en drogere tijden en dromen we van wat nog zal komen.

Zorgen? Welke zorgen?

Als God in Frankrijk, ergens op een camping

Als God in Frankrijk, ergens op een camping

Om af te sluiten, een klassieker:

2017-09-30T16:58:55+00:00

3 Comments

  1. Fruitberg 10 juli 2014 at 04:07 - Reply

    De kipen zijn ook hier kletsnat (op de broedende kloek na). En die klagende mensen, ’t is toch ongelooflijk

  2. Bart Blijentuin 10 juli 2014 at 07:02 - Reply

    Mooi sfeerblogje! Die spitsmuizen hebben inderdaad geluk gehad.

  3. groentje 11 juli 2014 at 11:27 - Reply

    Hihi die kipjes.
    De tuin geniet ook bij ons van de regen, maar wij houden toch elke keer ons hart
    vast (na de hagelstorm is niet alles meer zo waterdicht 😉 ).

Leave A Comment