LEIF

Ik denk er al enkele jaren over.
Maar zolang ik er over denk, zolang heb ik ook twijfels. Twijfels is eigenlijk niet het juiste woord.
Een zekere schroom die voortkomt uit onwetendheid en leidt tot onzekerheid.
Ook al is die onwetendheid de laatste tijd fel geminderd door alle ervaringen die ik mocht beleven.

De afgelopen 2 jaar zijn zéér confronterend geweest. Ze hebben mij doen nadenken, ze hebben mij ontzettend angstig gemaakt en ontzettend boos.
Maar vooral, ze hebben mij veel geleerd. Ik ben mezelf tegengekomen als mens en als zorgverlener. De periode van januari tot juli 2017 kende het hoogtepunt.

In mijn professioneel leven kom ik dag in dag uit in contact met lijden. Je weet hier wel op een professionele manier mee om te gaan met de kennis die je meedraagt vanuit je opleiding en de talrijke bijscholingen die gevolgd worden.  En toch … soms loop je tegen situaties aan waar je geen weg mee weet. Soms worden er vragen gesteld waar je geen antwoord op weet.

Niemand wordt graag geconfronteerd met overlijden en de dood.
Het zijn onderwerpen die iedereen liever uit de weg gaat. En toch kan het zo belangrijk zijn om hier over te praten. Met zorgverleners, maar zeker ook met je naasten. Voorafgaande wilsverklaringen en zorgplanning, palliatieve zorgen, palliatieve sedatie en/of euthanasie, … .Bij wie en waar kan ik terecht voor informatie, een gesprek? Het zijn allemaal vragen die de kop kunnen opsteken.

In het verleden had ik een schroom om deze onderwerpen aan te snijden.
Vooral de discussies rond palliatieve sedatie en euthanasie deden me heen en weer slingeren. Ik kon er voor mezelf geen grip op krijgen.
Het ziekteverloop bij mijn eigen moeder, vooral de laatste dagen van haar leven, hebben mijn ogen doen open gaan.
Korte tijd na haar overlijden werd ik met een gelijkaardige en toch volkomen verschillende situatie geconfronteerd in onze praktijk.

Deze ervaringen hebben er voor gezorgd dat ik voor mezelf alles mooi op een rij heb kunnen zetten en ze hebben me gesterkt.
De schroom is weg en ik wil mensen professioneel kunnen begeleiden in hun vragen en wensen.
Daarom heb ik me -eindelijk- ingeschreven voor de opleiding tot LEIF-nurse.
“Een waardig levenseinde voor iedereen waarbij respect voor de wil van de patiënt voorop staat”.
De slogan van het LEIF-centrum (LEIF staat voor LevensEinde Informatie Forum) waar ik me volledig kan in terugvinden.

 

 

2020-07-06T16:34:14+02:00

One Comment

  1. Menck 14 January 2018 at 22:48 - Reply

    Je zet een lovenswaardige stap!

Leave A Comment