Loading...
Blog 2017-10-02T20:27:47+00:00
1210, 2017

Plateau fruits de mer du nord

oktober 12th, 2017|3 Comments

Bijna iedere vrijdag, zo rond een uur of half elf, passeer ik op de hoek van het Kolonel Dusartplein in Hasselt. Ik loop vlug binnen bij één van onze dames, en ze pardonneert mij. Ik ben vlugger buiten dan op andere dagen. Ik betrap haar er regelmatig op dat ze, wanneer ik haar blok verlaat, mij vanaf haar balkon op het derde gadeslaat, enigszins watertandend. Ik heb haar al een paar keer beloofd dat ik mijn toertje in omgekeerde richting zal doen en haar zal trakteren op mijn klein "guilty pleasure". Dinsdag en vrijdag, dan is er de wekelijkse markt

910, 2017

4 generaties

oktober 9th, 2017|2 Comments

Afgelopen juni was het weer zover. De tweede dochter verlaat de school waar ze om en bij 9 van haar kinderjaren heeft versleten. De laatste donderdag van juni werden we uitgenodigd om de "proclamatie" bij te wonen. Doodnerveus begeeft dochter zichzelf richting speelplaats en - op dat moment nog - haar klas. Wij mixen ons onder de andere aanwezige ouders en allemaal staan we zelf toch ook enigszins nerveus af te wachten. Tot het verlossende moment komt: aan de micro horen we een bevallige stem die ons uitnodigt de hostesses te volgen die ons naar onze plaats zullen begeleiden. M.a.w.,

110, 2017

Een verloren strijd

oktober 1st, 2017|8 Comments

En daarom was het hier wederom een hele poos stil. 6 juli ll. hebben we samen de strijd gestaakt. Hieronder de afscheidsbrief die ik schreef. Ik wou hem graag voorlezen tijdens de afscheidsviering, maar het ging niet. Nu dan, beschikbaar voor iedereen die hem wil lezen. Hey mama, Je hebt ons allemaal laten schrikken hoor, 2 jaar geleden toen je snel naar de dokter moest. Je voelde dat er iets niet juist was. Al snel viel het verdict, dat verschrikkelijke “K” woord. Je kreeg het niet over je lippen want het zou jou niet klein krijgen. Bij iedere dokter,

1203, 2015

Timmeren of vr…..?

maart 12th, 2015|5 Comments

Na enkele maanden in een cocon geleefd te hebben beginnen we hier weer tot leven te komen. Wij zijn werkelijk mensen die zon nodig heb. En een frisse, groene omgeving in plaats van een dorre, bruine blik op de wereld. De herfst kan er nog mee door, maar die winter ... we gaan dan gewoon in winterslaap en doen enkel het hoogstnodige. De laatste dagen voelen dan ook als een wedergeboorte. Slapen hoeft niet meer met het hoofd onder het donsdeken vanwege de kou (de venster staat hier het jaar rond open). We horen onze Henry kraaien nog voor we op

1003, 2015

Even een moment voor mezelf.

maart 10th, 2015|11 Comments

Ik heb reeds enige tijd een 'concept' in mijn lijstje staan dat maar niet afraakt. De reden waarom ik aan dit logje begon is identiek aan de reden waarom ik nu dit logje aan het schrijven ben en het bewuste 'concept' maar meteen gewist heb. Ik begeef me reeds jaren in blogland. In de nineties heb ik de eerste blogjes zien verschijnen. Van sommigen was ik een "die hard" fan, anderen werden gevolgd wanneer ik toevallig voorbij kwam. Jammer genoeg, ik kan zeggen dat 95% van de oorspronkelijke blogs reeds enige tijd verdwenen zijn. Jammer maar helaas. Wat me het meest verbaast

1202, 2015

Wanneer wit zwart is …

februari 12th, 2015|1 Comment

De regen die valt is pimpelpaars En drupt langzaam in mijn laars Aan mijn voeten zit een teddybeer Samen met mij in dit hondenweer Ik til de beer op en loop langzaam door de straten Met mijn paraplu vol gaten In de verte hoor ik een motor gaan En een kerkklok elf keer slaan Ik moet thuis zijn voor twaalf uur Maar onderweg bots ik tegen een muur Het doet verschrikkelijk veel pijn En even wil ik niet meer op deze wereld zijn Dan komt er een jongen naar me toe Maar ik merk het nauwelijks, ik ben zo moe

3101, 2015

Gevonden voorwerpen

januari 31st, 2015|3 Comments

Terwijl ik naar mijn GSM zocht hoorde ik al de bekende piep. Een nieuw berichtje op de voicemail. Iemand wou dus echt wel z'n ding kwijt. Zodra ik dat ding gevonden had zag ik dat het mijn moeder. Wellicht weer gewoon om te zeggen dat zij het was. Wanneer ik haar berichtje beluister bekruipt me een naar gevoel: "Johan, als je dit hoort bel me dan eens dringend terug!!" Aan de trilling in haar stem hoorde ik dat het echt wel dringend was. Het verleden in gedachte weet ik dat dit nog maar éénmaal gebeurd is dat ze zo'n berichtje

1201, 2015

Kleine grote dochter 12/365

januari 12th, 2015|5 Comments

Vandaag zet onze dochter van bijna 12 jaar haar eerste stapje in de volwassen wereld. Zojuist naar het stadhuis geweest om haar identiteitskaart te gaan halen. Zo fier als een gieter verdwijnt het kaartje in haar portemonee en vervolgens de handtas in. Kleine meisjes worden groot.